سوادآموزي در همه جاي دنيا با حداقل معيارها كه همان خواندن،نوشتن و حساب كردن چهار عمل اصلي است آغاز ميشود و تا سطوح بالاي علمي ادامه دارد. يكي از آرمانهاي توسعه هزاره سوم، سوادآموزي است كه باسوادي شهروندان به عنوان يكي از عوامل توسعه انساني نيز به حساب ميآيد. هر چقدر سواد افراد در كشوري افزايش پيدا كند، توليد علم، كالا و خدمات نيز ارتقا پيدا ميكند.
با سوادي با مصرف بهينه منابع نيز رابطه مستقيم دارد؛ يعني هر چقدر شهروندان باسوادتر باشند، از منابع موجود مثل آب، خاك، باد و برق بهتر استفاده ميكنند، همچنين بين سالهاي تحصيلي و انضباط شخصي هم رابطه مستقيم وجود دارد؛ طوري كه ميتوان گفت افرادي كه سطح تحصيلات بيشتري دارند، معمولا وجدان كاري و انضباط بيشتري دارند، باسوادي با معيارهاي سلامت و بهداشت نيز رابطه مستقيم دارد و در هر جامعهاي كه ميزان باسوادي بيشتر است، سطح سلامت مردم نيز بالاتر و ميزان مرگ و مير ـ بخصوص مرگ و مير كودكان ـ كمتر است، ضمن اين كه افراد باسواد معمولا رابطه اجتماعي بهتري با شهروندان برقرار ميكنند و سطح روابط اجتماعي در جوامع باسواد، سالمتر از جوامع بيسواد است، اگر به كشورهايي كه در آن جنگ، تبعيض و فقر بيشتري وجود دارد، نگاهي اجمالي بيندازيم، به راحتي متوجه ميشويم كه ميزان بيسوادي در اين كشورها بالاتر است.
ايران باتوجه به پيشينه تاريخي و اسلامي ؛ همواره به عنوان يكي از كشورهاي مولد علم و توليدكننده دانش مطرح بوده است ،نقش دانشمندان و چهره هاي برجسته علمي تاريخ ايران در دوران هاي طلايي رشد و توسعه دانش جهان،نقشي بي بديل و فراموش نشدني است،در كنار اين موضوع در دين مبين اسلام هم توجه به علم آموزي به عنوان يكي از اصلي ترين فرايض و وظايف مسلمانان موردتاكيد بوده است .
سازمان جهاني يونسكو به عنوان سازماني كه برنامه هاي علمي و فرهنگي را در دستور كار خود دارد با تكيه بر شعار «آموزش براي همه » دولت ها را موظف كرده تا پايان سال 2030 براي ريشه كني بي سوادي اقدامات اجرايي و عملياتي را در دستور كار قرار دهند ، موضوعي كه از ابتداي شكل گيري انقلاب اسلامي ايران با دستور امام خميني(ه) در هفتم دي ماه 1358 با تشكيل نهضت سوادآموزي و براي جبران عقب ماندگي در اين حوزه در طول دوران حكومت طاغوت به عنوان يكي از اصلي ترين وظايف حوزه تعليم و تربيت در دستور كار قرار گرفت.
در شرايط كنوني هم سوادآموزي در موقعيت خاص و سرنوشت سازي قرار گرفته و تغييرات گسترد ه اي در آن در حال صورت پذيرفتن است كه همه اين تغييرات با هدف تحقق منويات مقام معظم رهبري در ريشه كني بي سوا دي دنبال مي شود. مواجهه منطقي، ولايت مدارانه و مسئولانه در شتاب بخشي به برنامه ها حائز اهميت بوده و مورد انتظار است.
امروز با گذشت 37 سال از فرمان تاريخي امام راحل (ره) با بسيج همگاني دستگاه هاي مختلف در طول اين مدت شاهد رشد بسيارخوبي در حركت نهضت سوادآموزي در كشور بوده ايم و به بركت همين حركت انقلابي بيش از 98 درصد مردم كشور ما از نعمت سواد بهره مند شده اند و بايد اذعان كنيم كه اگر نبود نگاه بلند امام خميني به موضوع سوادآموزي و توجه و تاكيد مقام معظم رهبري به ادامه روند برنامه هاي اين بخش ، امروز شاهد اين پيشرفت چشمگير كه قطعا منجر به توسعه يافتگي بيش از پيش جامعه شده است، نبوديم.
نوشته : عليرضا كاظمي
برچسب: سوادآموزی,
نویسنده: حسین کاظمی